Yükselen enflasyon ve COVID-19 kriziyle birlikte, tüketiciler çevrimiçi krediler sunan şirketlere daha fazla başvuruyorlar çünkü bu kredilerin sağlanması ülkenin her yerinden son derece kolay ve erişilebilir. Ancak, çevrimiçi kredilerin artan sayısıyla birlikte, çekilen kredilerin geri ödenmemesi veya “kötü kredi” olarak adlandırılan durumda artış gözlemlenmektedir.

Farklı vatandaşlarla ilişkili olarak ortaya çıkan çevrimiçi tüketici kredileriyle ilgili temel vakalar şunlardır:

• Paramı erken ödedim ama hala beni arayıp rahatsız etmeye devam ediyorlar. Sonra bana dava açtılar, ancak ödediğimi belgelememi tutmadım.
• Çevrimiçi kredi çekmedim ama mahkemeden borçlu olduğuma dair bir çağrı aldım.
• Kesin olarak bu krediyi çektiğimden emin değilim, ancak şu anda aynı miktarı talep ediyorlar.
• Belirli bir miktar çektim, ancak şu anda çektiğim miktarın iki veya üç katını benden istiyorlar.
• Borcum tahsilat şirketine devredildi ve dosyama erişimim yok.
• Borcum tahsilat şirketine devredildi ve bir süredir ödüyorum, ancak miktar hala aynı.

Eğer siz de benzer bir durum yaşadıysanız, bu makale sizin için. Temel olarak, çevrimiçi tüketici kredilerinde tüketicilerin hakları ve ana noktaları açıklamaya çalışacağız.

Çevrimiçi krediler için uzaktan finansal hizmetler sağlama yasası, elektronik belge ve elektronik kimlik hizmetleri yasası uygulanır. Çevrimiçi kredi alanları tüketicilerdir, bu nedenle Tüketiciyi Koruma Yasası ve Tüketici Kredisi Yasası tarafından öngörülen korumalar onlara tam olarak uygulanır.

Uzaktan finansal hizmetler sağlama yasasının 10. maddesi uyarınca, bir tüketiciyi uzaktan finansal hizmet sağlama anlaşması veya teklifinden önce, sağlayıcı, tüketicinin anlaşma koşulları hakkında zamanında bilgilendirilmesi ve tüketicinin erişebileceği bir yazılı veya kalıcı bir araç üzerinde bilgi sağlaması gerekmektedir. Uzaktan finansal hizmetler sağlama anlaşmalarında, sağlayıcının, tüketicinin finansal hizmet sağlama anlaşması koşullarına ilişkin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, Uzaktan Finansal Hizmetler Sağlama Yasasında belirtilen süreleri yerine getirdiğini, tüketicinin anlaşmayı yapmayı ve gerektiğinde anlaşmayı feshetme hakkını haiz olduğu süre içinde, anlaşmayı yapmaya ve uygulamaya ilişkin tüketicinin onayını aldığını ve gerekirse anlaşmanın yapılmasına ilişkin elektronik iletişimlerin değiş tokuş edildiğini kanıtlaması gerekmektedir.

Çoğu zaman, çevrimiçi kredi sağlayan şirketler bu koşulları yerine getirmez ve tüketiciler krediyi geri ödeyecekleri koşullar hakkında bilgilendirilmezler. Bu tür kredilerin sözleşme şartlarında genellikle anlaşılması zor yüksek cezalar bulunur ve çoğu durumda aslında önemsizdir. Ayrıca, bu tür kredi sözleşmelerinde “gözden kaçırılan giderlerin tahsili ücreti”, “kredi verilmesi talebinin incelenmesi için uzman ücreti”, “personel faaliyetleri için ücret” gibi çeşitli ücretler bulunur.

Bu tür ücretlerin kredinin yönetimiyle ilgili olduğu doğası gereği, Tüketici Kredisi Yasası’nın, kredinin yönetimi ve tahsili ile ilgili eylemler için kredi veren tarafından ücret ve komisyon talep etme yasağını ihlal eder.

Bir sonraki makalede, tahsilat şirketleri ile tüketiciler (kullanıcılar) arasındaki ilişkiler ele alınacaktır.

Материалът Çevrimiçi tüketici kredilerinde tüketicinin hakları е публикуван за пръв път на Hukuk kalkanı.

AB ve Konsey (AB) 2019/771 Sayılı Direktifi ile bazı malların satışına ilişkin belirli yönlerini düzenleyen “Direktif” olarak da bilinen Avrupa mevzuatı, malların satışında tüccarlara ek gereklilikler getirmiş ve tüketicilerin korunması için araçları standartlaştırmıştır. Bu kurallar, hem yerinde hem de çevrimiçi malların satışı için geçerlidir. Direktifin 24. maddesine göre, üye devletlerin, iç hukuklarına direktifi 01.01.2022 tarihine kadar geçirmeleri gerekmektedir. Bulgaristan mevzuatı, 01.01.2022 tarihinden itibaren yürürlükte olan Sayısal İçerik ve Hizmetlerin Sunulması ve Malların Satışına İlişkin Kanun ile direktifi geçirmiştir. Sayısal İçerik ve Hizmetlerin Sunulması ve Malların Satışına İlişkin Kanun’un yürürlüğe girmesiyle, 01.01.2022 tarihine kadar geçerli olan Tüketici Koruma Kanunu’ndan bir dizi hüküm iptal edilmiştir.

İlk olarak, “mal” teriminin tam olarak ne anlama geldiğinin belirtilmesi önemlidir. Direktifin 2. maddesinin 2. fıkrasına göre, “mal” terimi, a) her türlü taşınabilir malı; su, gaz ve elektrik, sınırlı bir miktar veya belirli bir miktarda satıldığında bu direktifin kapsamına giren mallar olarak kabul edilir; b) dijital içerik veya dijital bir hizmetle ilişkilendirilmiş veya bu şekilde ilişkilendirilmiş olan her türlü taşınabilir malı, dijital içeriğin veya dijital hizmetin eksikliğinin, malların işlevlerini yerine getirmesini engelleyeceği şekilde (aşağıda “dijital öğelerle donatılmış mallar” olarak adlandırılır.

Mallar için gereksinimler:

Direktifin 5. maddesinde, satıcılar için temel bir gereksinim belirtilmiş olup, bu gereksinimlere göre, malların bireysel uygunluk gereksinimlerine, genel uygunluk gereksinimlerine ve malların kurulum gereksinimlerine uygun olması gerekmektedir.

A) Mallar için Bireysel Uygunluk Gereksinimleri:

Satış sözleşmesine uygun olmak için malların, satış sözleşmesine uygun olarak açıklama, tür, miktar ve kalite ile işlevsellik, uyumluluk, işlevsellik uyumluluğu ve diğer özelliklere sahip olması ve satış sözleşmesinde belirtilen gereksinimlere uygun olması gerekmektedir. Mallar, tüketicinin satıcıya sözleşmenin yapılma anında bildirdiği ve satıcı tarafından kabul edilen, tüketici tarafından belirli bir amaç için ihtiyaç duyulan belirli bir amaca uygun olmalıdır. Mallar, satış sözleşmesinde belirtilenlere uygun olarak tüm aksesuarlar ve talimatlarla birlikte teslim edilmeli ve satış sözleşmesinde belirtilenlere uygun olarak güncellenmelidir. Tabii ki, kurulum gereksinimleri, bu tür işlevlere sahip malları içerir.

B) Mallar için Genel Uygunluk Gereksinimleri:

Malların genel uygunluk gereksinimleri, bireysel gereksinimlere ek olarak uygulanır ve malların:

• Aynı türden malların genellikle kullanıldığı amaçlar için uygun olması gerekmektedir;
• Uygulanabilir olduğunda, kaliteli olmalı ve satıcının sözleşme yapmadan önce tüketiciye sunduğu örneğin veya örneğe uygun olmalıdır;
• Uygulanabilir olduğunda, uygun aksesuarlar, ambalaj, kurulum talimatları veya diğer talimatlarla birlikte sağlanmalıdır;
• Aynı tür mallar için tipik olan miktar ve niteliklere sahip olmalı ve tüketici tarafından makul olarak beklenmelidir, malın doğası ve satıcı veya onun adına başka kişiler tarafından yapılan herhangi bir kamu beyanı dikkate alınarak, özellikle reklam veya etiketleme sırasında.

C) Malların Yanlış Kurulumu

Malların yanlış kurulumundan kaynaklanan her türlü uyumsuzluk, malın işlevlerini yerine getirmemesi durumunda, malın uygun olmadığı kabul edilir:

• Montaj, satış sözleşmesinin bir parçasıdır ve satıcı veya hareketlerinden sorumlu olduğu kişi tarafından gerçekleştirilir; veya
• Kullanıcının yapması gereken montaj, kullanıcı tarafından gerçekleştirilmişse ve yanlış montaj, satıcının sağladığı veya dijital içeriği veya dijital hizmeti sağlayan tedarikçi tarafından sağlanan montaj talimatlarındaki eksikliklerden kaynaklanıyorsa.

Direktifin 10. maddesinde satıcının sorumluluğu düzenlenmiştir. Aynı maddenin 1. paragrafında, satıcının sorumluluğunun genel formülasyonu belirtilmiştir, bu da teslim edildikleri anda var olan ve teslim tarihinden itibaren iki yıl içinde ortaya çıkan herhangi bir uyumsuzluk için geçerlidir.

11. maddede, malların uyumsuzluğu için çürütülebilir bir karine tanıtılmıştır. Bu karine, malların teslim tarihinden itibaren bir yıl boyunca uygulanır. Bu, teslimattan bir yıl içinde uyumsuzluk ortaya çıkarsa, malın bu uyumsuzluğunun teslimat anında mevcut olduğu varsayılır, aksi kanıtlanana veya bu karinenin malın doğası veya uyumsuzluğun doğası ile uyumsuz olduğu kanıtlanana kadar. Yani, tüketicinin uyumsuzluğun nedenini kanıtlaması gerekmez, ancak yine de bir uyumsuzluk olup olmadığı belirlenmelidir. Uyumsuzluğun nedeni satıcıda olacaktır, aksi kanıtlanana kadar.

Direktifin 13. maddesinde, tüketicinin korunması için yasal araçlar belirtilmiştir. Tüketici, malın sözleşmeye uygun olarak düzeltilmesini veya fiyatta orantılı bir indirim almayı veya sözleşmeyi feshetmeyi talep edebilir. Malın düzeltilmesi, tüketici tarafından tercih edilen onarım veya değiştirme arasında seçim yapılır, başka bir koruma aracı seçimi mümkün değilse veya diğer koruma aracına kıyasla satıcı için orantısız büyük masraflara neden olacaksa, tüm koşullar göz önünde bulundurularak.

• Malların uyumsuzluğu olmaması durumunda malların sahip olacağı değer;
• Uyumsuzluğun önemi; ve
• Tüketici için önemli rahatsızlık olmaksızın diğer koruma aracının kullanılabilme olasılığı.

Satıcı, malı sözleşmeye uygun hale getirmeyi reddedebilir, onarım veya değiştirme mümkün değilse veya tüm koşullar göz önünde bulundurularak satıcı için orantısız büyük masraflara neden olacaksa.

Aynı maddede, tüketici tarafından fiyatta orantılı bir indirim talep edilmesi veya sözleşmenin feshedilmesi koşulları belirtilmiştir. Önemli bir nokta, tüketici uyumsuzluğun önemsiz olduğu kanıtlanırsa, tüketici sözleşmeyi feshetme hakkına sahip değildir. Uyumsuzluğun önemsiz olduğunu kanıtlama yükü satıcıdadır.

14. maddede, onarım veya değişikliğin yapıldığı koşullar belirtilmiştir. 15. maddede, malın fiyatında orantılı bir indirim talep etme gerekliliği belirtilmiştir ve 16. maddede, tüketicinin sözleşmeyi feshederek tutarı geri alma koşulları belirtilmiştir. 17. maddede, tüketicilere sunulan ticari garanti koşulları belirtilmiştir, bunlar Tüketiciyi Koruma Yasası’ndaki hükümleri değiştiren koşullardır.

18. maddede, satıcının regresif talep hakkı düzenlenmiştir. Bu, satıcının, dijital öğeler için güncellemeler sağlama ihmalini de içeren eylem veya eylemsizlikten kaynaklanan uyumsuzluk nedeniyle tüketicinin önünde sorumlu olduğu durumlarda, satıcıların, malın uyumsuzluğunu gösteren ve tüketicilere satılan ve uyumsuzluk gösteren malın kaynağındaki zincirin önceki aşamasında bir kişi tarafından sağlanan güncellemelerin eksikliğinden sorumlu olduğu kişilere karşı hukuki koruma araçlarını kullanma hakkına sahip olduğu anlamına gelir. Yani, tüccarlar, tüketicilere sattıkları ve uyumsuzluk gösteren malı olan ve tüketicinin önünde sorumlu olan tedarikçilerine sorumluluğu yükleyebilirler.

Материалът Eşitli yönlerle online ürün satışı hakkında bazı yönler şunlardır е публикуван за пръв път на Hukuk kalkanı.

Son yıllarda çevrimiçi platformlar ticaret aracı ve tüketicilere daha kolay erişim sağlama yöntemi haline geldi. Bu şekilde yeni pazarlar oluşturuldu ve çevrimiçi satıcılar arasındaki rekabet arttı. Ebay, Amazon, Etsy, Olx, eMag gibi birçok çevrimiçi platformda, çevrimiçi satıcılar ürün ve hizmetlerini sunmaktadırlar. Bu platformlarda, çevrimiçi satıcıların “ticari hesap” veya “işletme hesabı” olarak adlandırılan hesaplarına kaydolmaları mümkündür. Bu hesaplar aracılığıyla kayıtlı kişiler, bu çevrimiçi platformlardaki kullanıcılara ürünlerini ve/veya hizmetlerini sunabilir ve satabilirler. Bu nedenle, birçok çevrimiçi satıcı bu platformlarda hesaplar oluşturmakta ve ticaret yapmaktadır.

Bu oluşturulan çevrimiçi ticaret ortamında, temel bir soru ortaya çıkar – bu çevrimiçi platformlardaki çevrimiçi satıcıların hakları nasıl korunmaktadır?

Çevrimiçi platformlar, çevrimiçi ticaret ortamını yönetir ve sürdürür ve kullanıcılarla ve çevrimiçi satıcılarla ilgili ihlalleri izler. Çevrimiçi platformlar, bir çevrimiçi satıcının ürün ve/veya hizmet sunmasını kısıtlayabilir veya faaliyetlerini durdurabilir, örneğin çevrimiçi satıcının hesabını silerek veya başka bir şekilde. Ayrıca, çevrimiçi platformlar, bir çevrimiçi satıcının ürünlerinin/hizmetlerinin diğer çevrimiçi satıcılara göre daha üst sıralarda veya daha alt sıralarda görünmesini belirleyebilir. Çevrimiçi platformlar ayrıca, bir çevrimiçi satıcının hangi ürünleri/hizmetleri sunabileceğini belirleyebilir veya belirli bir çevrimiçi satıcının belirli ürünleri/hizmetleri sunmasını yasaklayabilir. Bu nedenlerden dolayı, Avrupa yasama organı, İntermediary Online Services’i kullanıcıları için adil ve şeffaf hale getirmek amacıyla Avrupa Parlamentosu ve Konseyi’nin 2019/1150 sayılı Yönetmeliği’ni kabul etmiştir. Bu yönetmelik, çevrimiçi platformlar veya “araç sağlayıcıları” olarak adlandırılanlar için yükümlülükler ve çevrimiçi satıcılar veya “işletme kullanıcıları” olarak adlandırılanlar için haklar düzenlemektedir.

Çevrimiçi platformların ilk temel yükümlülüğü, “Genel Koşullar”ı kabul etmek ve onaylamaktır. Bu koşullar, çevrimiçi satıcıların hizmetlerinin tamamen veya kısmen durdurulması, sonlandırılması veya başka bir şekilde sınırlanmasına ilişkin koşulları düzenler. Ayrıca, çevrimiçi satıcıların sıralanma koşulları, farklı muamele ve şikayet inceleme iç mekanına erişim koşullarının düzenlenmesi gerekmektedir. Genel Koşulların, çevrimiçi satıcıların herhangi bir zamanda erişebilmesi için çevrimiçi platformlar tarafından kolayca erişilebilir olması gerekir. Genel Koşullar, bir aracı sağlayıcı (çevrimiçi platform) ile bir işletme kullanıcısı (çevrimiçi satıcı) arasında imzalanan bir sözleşmeyi temsil eder. Bu sözleşme, çevrimiçi satıcının hesabını çevrimiçi platforma kaydederken Genel Koşulları kabul etmesiyle yapılır. Çevrimiçi satıcı, bu Genel Koşullara dikkatle göz atmalıdır, çünkü burada ürünlerin/hizmetlerin sunulması gereken koşullar düzenlenmiştir.

Yönetmelik, çevrimiçi platformlar için temel bir yükümlülük getirir: çevrimiçi satıcılar tarafından sunulan bir şikayet sistemi kurmak ve yönetmek. Bu, bir çevrimiçi satıcının aşağıdaki sorunlardan herhangi biri olduğunda bir şikayet sunabileceği bir sistemdir:

• Platformun yönetmeliğe ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediğine dair bir kanıt sunmak;
• Çevrimiçi platformdaki hizmetlerin sunulmasıyla doğrudan ilişkili teknolojik sorunlar ve bunun çevrimiçi satıcıya sonuçları;
• Çevrimiçi platformun (aracı sağlayıcı), çevrimiçi platformdaki hizmetlerin sunulmasına doğrudan ilişkili önlemler veya davranışlar ve bunun çevrimiçi satıcıya sonuçları. Çevrimiçi satıcılar, bu prosedürü kullanarak şikayetlerini çevrimiçi platform yöneticisine iletebilirler.

Yönetmelikteki diğer bir yenilik, arabuluculuk enstitüsüdür. Çevrimiçi platformlar, Genel Koşullarında, çevrimiçi platform ile çevrimiçi satıcı arasındaki anlaşmazlıkları çözmek için iki veya daha fazla arabulucuyu belirtmek zorundadırlar. Yönetmelikte, bir anlaşmazlığın ortaya çıkarılması durumunda uygulanacak prosedür düzenlenmiştir. Yönetmelikteki temel bir yenilik de, çevrimiçi satıcıların kar amacı gütmeyen kuruluşlar tarafından korunma olanağıdır. Yani, çevrimiçi satıcılar, çevrimiçi platformlara karşı çok sayıda çevrimiçi satıcıyı etkileyen anlaşmazlıkları ele alan ve mahkemeye götüren kuruluşlarını oluşturabilirler. Bu hak, birden fazla çevrimiçi satıcıyı etkileyen anlaşmazlıkların çözülmesine olanak tanıdığı için son derece önemlidir. Bu tür bir örgütün kaydı için koşullar yönetmelikte düzenlenmiştir. Önemli bir açıklama yapmak gerekirse, yönetmeliğin 14. maddesinin 9. paragrafına göre, çevrimiçi satıcıların, çevrimiçi platformların herhangi bir ihlaline karşı yerel yetkili mahkemelere başvurma hakkı, çevrimiçi platformlara karşı tüm çevrimiçi satıcıların birlikte hareket etme hakkını etkilemez.

Материалът Online platformlar aracılığıyla ticaret yapan çevrimiçi satıcıların haklarının korunması (Ebay, Amazon, Etsy, OLX, Emag ve diğerleri) е публикуван за пръв път на Hukuk kalkanı.